Το χθες ψυχορραγεί…

Της Ευγενίας Τσουμάνη - Σπέντζα Υποψήφιας Βουλευτού Α’ Αθηνών, Νέα Δημοκρατία

Το γεγονός ότι οι βουλευτικές εκλογές ήταν ορατές αρκετό καιρό πριν την επίσημη προκήρυξή τους επέτρεψε να εκδηλωθούν φαινόμενα που, έστω για λίγο και απέναντι στο φάσμα της χρεωκοπίας, είχαν ατονήσει. Είδαμε πληθώρα τροπολογιών να κατατίθενται εσπευσμένα λίγο πριν κλείσει η Βουλή που «φωτογράφιζαν» αιτήματα επαγγελματικών και άλλων ομάδων. Βλέπουμε πολιτευτές όλων των κομμάτων να δίνουν αβασάνιστες λύσεις για τη σωτηρία της χώρας. Να «αποκαλύπτουν» τον κρυμμένο θησαυρό των αναξιοποίητων ενεργειακών κοιτασμάτων, αποσιωπώντας την πολυπλοκότητα του θέματος και το χρόνο που απαιτείται για να αποδώσει. Να υπόσχονται καλύτερες ημέρες σε όλους, αποσιωπώντας την επώδυνη προσπάθεια που πρέπει να προηγηθεί. Να μιλούν για εθνική ανεξαρτησία παραβλέποντας ότι αυτή περνάει μέσα από την παραγωγική ικανότητα, την οικονομική αυτοδυναμία και την διεθνή συνεργασία.

Οι παραδοσιακές τακτικές καλοπιάσματος των πελατών - πολιτών είναι εδώ. Παρά τους τριγμούς που υφίσταται το πολιτικό σύστημα και την πρωτοφανή δοκιμασία εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών τους, κάποιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι «όλα τα ίδια μένουν». Διότι έτσι (τους) έμαθαν να πορεύονται. Διότι έτσι νομίζουν ότι θα επιβιώσουν. Αυτή τη φορά, ωστόσο, δεν υπάρχουν ευπειθείς ψηφοφόροι. Δεν υπάρχει αρκετό δημόσιο χρήμα να μοιραστεί στους «εκλεκτούς μας». Το Δημόσιο δεν μπορεί να προσφέρει αφειδώς δουλειά στα «δικά μας παιδιά» και παροχές άνευ όρων. Έτσι, αυτό που καταφέρνουν όσοι καταφεύγουν στα κόλπα του παρελθόντος είναι να υπενθυμίζουν στον κόσμο γιατί η χώρα έφθασε στη θέση στην οποία βρίσκεται σήμερα. Από την άλλη, οι πολίτες απαιτούν, και το εκφράζουν με κάθε ευκαιρία, ριζικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα και το πολιτικό προσωπικό.

Όσο και αν η εποχή φαίνεται να ευνοεί την ανάδυση άφθαρτων, ικανών και ηθικών προσώπων στην πολιτική, ουσιαστική ανανέωση και εξυγίανση του πολιτικού συστήματος δεν μπορεί να υπάρξει εάν δεν αλλάξει η λειτουργία των θεσμών του. Χρειάζονται παρεμβάσεις οι οποίες να περιορίζουν - αν δεν εξαλείφουν - συγκεκριμένες παθογένειες της μεταπολιτευτικής μας Δημοκρατίας: την τυραννία του πολιτικού κόστους, την έλλειψη διαφάνειας και λογοδοσίας, την αγοραία συναλλαγή για την προσέλκυση ψηφοφόρων - πελατών. Περιορισμός της ενισχυμένης αναλογικής και της σταυροδοσίας, καθιέρωση ασυμβίβαστου μεταξύ υπουργού και βουλευτή, έλεγχος του πολιτικού χρήματος είναι μερικές από τις αλλαγές που θα μπορούσαν να προχωρήσουν άμεσα.

Μέχρι αυτό να γίνει πράξη, το κατεστημένο σύστημα πιθανότατα θα εξακολουθήσει να επιμένει σε χρεωκοπημένες συμπεριφορές. Ας ελπίσουμε ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο παρά οι τελευταίοι σπασμοί μιας κατάστασης που ψυχορραγεί. Αλλά αυτό θα το κρίνουν οι πολίτες…