Ποια…αλλαγή;

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΘΑ πέσει το χρήμα, θ’ αρχίσει το «γλέντι». Με χορούς, σπασίματα, ποτά, λικνίσματα και τσιφτετέλια. Στην ίδια «πίστα», χωρίς κάτι να’ χει αλλάξει και σε σκηνικό σκυλάδικου.  Έτσι γουστάρει ο έλληνας κι όσο σηκώνει η τσέπη του. Στο επίπεδο και με το είδος του έκαστος. Με το…ασικλίκι του ο ταπεινός στον τεκέ, σε πρώτο τραπέζι πίστα ο λεφτάς, στη σάουνα της βουλής ο εθνοπατέρας και εις Παρισίους για καφεδάκι ο μιζαδόρος υπουργός. Παίρνουμε ανάσα και ξανά στο πόστο τους οι (πολλοί) κηφήνες του δημοσίου, ο πολίτης να ξεροσταλιάζει έξω από υπηρεσίες με το λαδωτήρι στο χέρι και ο αφέντης αγκαλιά με τη γραφειοκρατία που του αποφέρει «κέρδη».

Έξω χαμός και μέσα…άγχος

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΕΜΕΙΣ δεν τα φάγαμε, γι αυτούς δεν έχουμε (δεν μας δίνουν) στοιχεία πως τα φάγανε, οι ξένοι μας δάνειζαν, εμείς καταναλώναμε, οι καπάτσοι τα’ βγαζαν (νόμιμα) στην Ελβετία, όλοι... «αθώοι του αίματος»…πού πήγαν τα λεφτά; Στις μίζες για τα έργα δομής και υποδομής που θα μας «κατασκεύαζαν» Ευρώπη; Στα «Ολυμπιακά» που σκούριασαν και με τα απομεινάρια του Καλατράβα να στέλνουν μήνυμα για «επενδυτές» (διάβαζε αγοραστές) μισοτιμής;ΤΟ έγκλημα συντελέστηκε, οι ενοχές διαχέονται, οι ένοχοι κρύβονται. Τους ψάχνεις σε διάφορα επίπεδα, κατά είδος και ειδικότητα, σε κουράζει το ψάξιμο και βγαίνεις στους δρόμους απελπισμένα. Κάποιοι τριγύρω σου «συναγωνιστές» δεν είναι απελπισμένοι-το κάνουν για τα μάτια-και πασκίζουν να φανούν πενόμενοι και δυστυχείς. Υψηλόμισθοι του δημοσίου μη τους «κουρέψουν», φοροφυγάδες, άρπαγες και μικροκαταθέτες της Ελβετίας μη τους σταμπάρεις, υποκριτές που κραυγάζουν σείοντας επιδεικτικά το λάβαρο της ανέχειας.

Εκατομμυριούχοι(!) του Κοινοβουλίου

Του Θανάση Νικολαΐδη

«ΟΤΑΝ οι ερωτήσεις είναι κακές, οι απαντήσεις είναι ηλίθιες». Αυτό ισχύει στη δημοσιογραφία και, στη συνέντευξη του κ. Πάγκαλου, οι ερωτήσεις υπήρξαν καλές. Την ποιότητα των απαντήσεων τη φορτώνουμε στον συνεντευξιαζόμενο, ωστόσο, δεν έπαιζε στο γήπεδό του. (Άλλο κα Κανέλη και άλλο οποιο(α)σδήποτε στο «γυαλί». Με τα «Λιάνα μου», την ανοχή και τις πλακίτσες, της στρώνουν το χαλί, της φτιάχνουν ατμόσφαιρα. Η κυρία αφηνιάζει, ο τηλεθεατής αηδιάζει και το σινάφι θριαμβεύει).  ΕΙΝΑΙ δημοσιογράφος ο έντιμος, τολμηρός και ρηξικέλευθος κ. Μπαξεβάνης, δουλεύει σε κρατικό μέσο και μας έχει καταπλήξει με την ερευνητική του διάθεση, αποτυπωμένη στις αποκαλυπτικές εκπομπές του. Ήρθε η ώρα του να μιλήσει και «μίλησε». Για τους «εκατομμυριούχους του Κοινοβουλίου μας» και για το (ανύπαρκτο) «πόθεν έσχες» τους. Να τους ψάξεις έναν-έναν; Άδικος κόπος. Δες πόσο ράθυμα αντιμετωπίζουν το θέμα των αποκαλύψεων της…Ελβετίας και βγάλε συμπέρασμα. Κρύβουν τη λίστα, γιατί είναι και (πολλοί) οι ΙΔΙΟΙ μέσα!

Η…γκαρνταρόμπα

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΓΙΑΤΙ «ο κόσμος δεν χαίρεται και δεν χαμογελά», κύριε βουλευτά; Λες να το’ ξερε πως για δεκαετίες οργάνωναν το «μαγαζί» τους; Και, βέβαια, δεν το’ ξερε πως νύχτα συνεδρίαζαν και με υπερωρίες για να εγκρίνουν τα…τζακούζια και τα λοιπά της μεταβουλευτικής τους καλοπέρασης. ΕΙΝΑΙ πονηρός ο ρωμιός, αλλά ο βουλευτής του βγήκε πονηρότερος. Έμπασε τους συγγενείς του στο γραφείο, υπέγραψε για να τον φυλάνε χωροφύλακες και για την ασυλία του, νοιάστηκε για τις φανταστικές ατέλειες και για τις πολλαπλές συντάξεις του, αγάλλιασε με τη ματιά στο γυμναστήριο, ωστόσο, δεν ηρεμούσε όσο δεν ήταν σίγουρος και «ανιών» ο μισθός του (αποζημίωση τον θέλει). Να υπόκειται σε σκαμπανεβάσματα κι αυτός να λιώνει στην αγωνία; Μια-δυο, λοιπόν, και συνδέει την αμοιβή του με τον μισθό του Προέδρου του Αρείου Πάγου και…καθαρίζει. Κοιμάται πια ήσυχος για τα «τρέχοντα» και τα λοιπά είναι πάγια και στο διηνεκές..

Η ΕΤ1 ενσωματώνεται

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΕΙΡΤ «εγέννησε» ΕΡΤ για να προκύψουν ΕΤ1 και ΕΤ2 και η τελευταία να γίνει ΝΕΤ. Με την…υψηλή επιστασία του Κράτους, εκπεφρασμένη με την «ιδεολογία» και την πρακτική των κυβερνήσεων. Άλλη μια (τεράστια) αποθήκη που τράβηξε, διαχρονικά, με τη χοάνη της «ημετέρους». Πτυελοδοχείο πολιτικών (και η ΕΡΤ) που φάνταζε γυαλιστερό και επιχρυσωμένο σε ανυποψίαστους, τροφός και μάνα υπεράριθμων άεργων που έφτιαξαν περιουσίες μετά βιλών και…πισινών δημοσία δαπάνη. Εξασφάλιζε το Κράτος τα δανεικά του, πορεύονταν κι αυτοί/αυτές με τον μισθό τους, μόνιμοι, άτρωτοι και σταθεροί στο χρόνο.

Πολιτική αλητεία

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΤΟΥΣ είδαμε συνολικά. Αναλύσαμε τα προνόμια, καταγράψαμε τις χοντροκοπιές για το σινάφι και υπογραμμίσαμε τη λύσσα τους να κρατούν την έδρα παριστάνοντας τους δυσαρεστημένους. Να τους δούμε αναλυτικότερα ξεκινώντας απ’ τους δυο μεγάλους(;) κομματικούς σχηματισμούς. ΟΙ βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος περνούν…τραγικές ώρες. Όχι γιατί θα πεινάσουν οι έλληνες, με την υπογραφή τους. Ο βουλευτής εξασφάλισε τη σύνταξη και τα γηρατειά του. Δεν αγωνιά, δεν μοιράζεται την αγωνία με τον πολίτη και το μόνο άγχος του είναι η επανεκλογή. Το νιώθει πως με τις εκλογές θα πάει σπίτι του, γι αυτό και δεν τις θέλει. Ωστόσο, καμώνεται πως είναι αποφασισμένος/νη να «αντισταθεί», απειλεί μην τον γιουχάρου στη…ταβέρνα, φυσάει και ξεφυσάει για τη…μαύρη τύχη του να γίνει βουλευτής και σπεύδει να υπογράψει. Ένα αστείο έκανε, μια μπλόφα ήταν η παραίτησή του που αιωρείται ροκανίζοντας την αξιοπιστία και δεν το βλέπει, μια πλάκα, ένα χωρατό…

Απείρως…ελληνικά

Tου Θανάση Νικολαΐδη

ΕΙΔΑΜΕ τους συνδικαλιστές και τη δράση τους, εκτιμήσαμε τον συνδικαλισμό. Με τις υποτυπώδεις «κυβερνήσεις», με άτακτους, καπετανάτα και διαφωτιστές. Με αρχηγούς και αρχηγίσκους να καθαρίζουν για τον «πελάτη». Για τον εργαζόμενο που εκπροσωπούν και παίρνουν το μέρος του ακόμα κι αν έχει σκοτώσει τη μάνα του. Με το αζημίωτο, μιας και ο συνδικαλιστής είναι η ψηφοδόχος του κόμματος. ΑΥΤΟΣ ο συνδικαλιστής στην Ελλάδα, αυτό της ύπαρξης και της δράσης του. Για να κατεβάζουν τους διακόπτες Φωτόπουλοι κι άλλοι να απειλούν πως «θα τους ξηλώσουν», να εξαφανίζονται Ρίζοι και να πέφτουν βροχή τα επιδόματα, πριν πλακώσει η τρόικα και μας δελεάζουν με τα «Εύρηκα».

Μόσιαλος και…Μερεντίτη

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΔΕΝ είναι τυχαίος ο Ηλίας Μόσιαλος. Παράτησε την καθηγητική του έδρα στο London School of Economics και τα... βιβλία του μεταφρασμένα σε 5-6 γλώσσες, ήρθε στην Ελλάδα των κοινοβουλευτικών μετριοτήτων και ανέλαβε τον ρόλο του…κακού. Κι αν είναι ακατόρθωτο να οργώνεις σε χωράφι με βράχια, άλλο τόσο είναι να δίνεις μάχη ανάμεσα σε βολεμένους.  ΤΟ’ φτιαξαν έγκαιρα, με τέχνη και μεθοδικά το σκηνικό οι πολιτικοί μας. Κατέθετε ο καθένας τις ιδέες του ως βουλευτής στην τράπεζα των προνομίων τους, έριξαν τους τόνους, αντάλλαξαν πονηρές…διακομματικές ματιές, υπέγραφαν κάθε λίγο και λιγάκι και να σου το «ψηφιδωτό». Με τα προνόμια-ψηφίδες που τους δένουν σε «αγώνα» κοινό, με επιθέσεις και λυσσώδη άμυνα.

Μυστήριες(;) εξαιρέσεις

*Του Θανάση Νικολαΐδη

ΔΕΝ ήρθαν-τους φέραμε. Κι έστησαν τα πυροβόλα. Βλέπουμε τις κάνες και…ξεκαρδιζόμαστε. «Θα κάνουν πίσω» συλλογιέται ο έλληνας κι ας πέρασε Κατοχές και εκτελέσεις. Και, βέβαια, δεν υπάρχει ΕΛΑΣ και για να ποντάρει και πατριωτισμός για να ελπίζει. Μόνο ΕΛΛΑΣ υπάρχει που αγκομαχάει και πάνω της εχθροί μέσα κι έξω, φίλοι και «φίλοι» που πάνε να την ξεκάνουν.  ΤΟΥΣ ζητήσαμε να καπνίσουμε το τελευταίο(;)…τσιγάρο, μας το άναψαν, ωστόσο, μας υποδεικνύουν λύσεις για μας λύσουν τα δεσμά. Είναι εχθρός και τους φτύνουμε κατάμουτρα, αλλά μπορεί και να πατήσουν τη σκανδάλη. Μας πρότειναν πολλά τρελά και απίθανα και άλλα λογικά και απαραίτητα, που μας φαίνονται βουνό. Άλλα τα απέφυγαν (δεν ξέρουμε γιατί) και περιμένουμε να τα…θυμηθούν. Για πάρτη μας και προς το συμφέρον τους.

Πρώτα να πείσεις…

* Του Θανάση Νικολαΐδη

«ΝΑ πληρώσει η πλουτοκρατία» λέει και ξαναλέει η Αλέκα και συμφωνούμε. Ωστόσο, έχει «μυαλό» και δύναμη η πλουτοκρατία για «διεξόδους» και είναι ανώφελο να πιέζεις για να την πιέσουν. Το πολύ-πολύ να εκτιμάς το φιλότιμο των εφοπλιστών μας μετρώντας τις ξένες σημαίες των καραβιών τους, τα φουγάρα των βιομηχάνων μας (τα δηλωμένα υπερκέρδη τους μπορεί να’ ναι και ψεύτικα) και να πηγαίνεις σπίτι σου απελπισμένος. Έδωσες τον αγώνα σου, έκανες το καθήκον σου-καιρός για άλλες τάξεις «αναξιοπαθούντων». ΤΗ «δουλειά» την αναλαμβάνουν οι κυβερνήσεις. Τη δίωξη των (μεγαλο)φοροφυγάδων την ανέλαβε η Κυβέρνηση. Με…πάθος άνευ σημαντικού αποτελέσματος και με διάθεση να βρει τα λεφτά που «υπήρχαν». Δεν τα βρήκε, η «τρύπα» υπάρχει και η κάνη χαμήλωσε. Σε στόχο κοντινό και προσπελάσιμο. Σαρώνει η άκρη της το πλήθος και κάποιους τους προσπερνάει. Λες και υπέδειξε ο κουκουλοφόρος τους ενόχους κι απόμειναν οι άλλοι.

Χορτάτοι από τροφή και πληροφόρηση

Του Θανάση Νικολαΐδη

«Ταΐζουμε γεμάτα στομάχια» είχε πει κάποτε ο Ευ. Παπανούτσος (φιλόσοφος, ακαδημαϊκός, παιδαγωγός, 1900-1982) και εννοούσε την πνευματική τροφή των σπουδαστών. Εμείς κυριολεκτούμε, επεκτείνοντας τη σκέψη του. Εννοούμε και τον χορτάτο σπουδαστή/σπουδάστρια, κάθε επιπέδου και σχολής. Χωρίς, βέβαια, να αγνοούμε τους ενδεείς και πενόμενους, τους εργαζόμενους για να σπουδάσουν, παιδιά γονιών ανήμπορων να τα βοηθήσουν. Ωστόσο, αυτό το ποσοστό δεν συνιστά τον μέσον όρο. Κι αν για κάτι οφείλει να’ ναι περήφανο ένα σημερινό παιδί, είναι η δίψα των γονιών του για να το μορφώσει. Μη στερηθεί (έτσι νομίζει) ό,τι στερήθηκε ο ίδιος σε εποχές τραγικής φτώχιας.

Ο…άλλος πόλεμος

*Του Θανάση Νικολαΐδη

 «ΠΟΛΙΤΙΚΗ είναι αναίμακτος πόλεμος. Πόλεμος είναι αιματηρή πολιτική». Τα βίωσε και τα δυο η ανθρωπότητα. Με την ένοπλη αναμέτρηση σε πρώτη…ζήτηση για την αναζήτηση του δικαίου μεταξύ λαών, κυβερνήσεων και αρχηγών. Στην Αμερική του Κολόμβου, τον…λόγο είχε το λάσο και το μακρύκαννο, για την εξόντωση των Ινδιάνων. Πριν γίνει εξάσφαιρο (για προέδρους), «εξελιχθεί» σε πυρηνικές βόμβες για τη Χιροσίμα και καταλήξει σε βόμβες «ευρωπαϊκές», για τη «διευθέτηση» των Βαλκανίων.