Περιβάλλον

Κατάσταση συναγερμού από τα μπαράζ διαρροών σε όλον τον κόσμο

Σε κατάσταση συναγερμού βρίσκονται οι κοινότητες που ζουν στις παράλιες περιοχές της Νιγηρίας, μετά την παραδοχή της πετρελαϊκής Shell ότι έλαβε χώρα η μεγαλύτερη διαρροή πετρελαίου των τελευταίων δεκαετιών. Η εταιρεία, που εκμεταλλεύεται τα πλούσια κοιτάσματα της χώρας, ανακοίνωσε πως διέρρευσε ποσότητα πετρελαίου άνω των 40.000 βαρελιών κατά τη διάρκεια μεταφοράς από πλωτή πλατφόρμα εξόρυξης σε τάνκερ 120 χιλιόμετρα από την ακτή του Δέλτα του Νίγηρα.

Η παραγωγή στο κοίτασμα Μπόνγκα που «δίνει» περίπου 200.000 βαρέλια ημερησίως διεκόπη προσωρινά. Δορυφορικές εικόνες έδειξαν ότι δημιουργήθηκε πετρελαιοκηλίδα επιφάνειας 923 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Μη κυβερνητικές περιβαλλοντικές οργανώσεις της Νιγηρίας υποστηρίζουν πως η ποσότητα πετρελαίου που διέρρευσε στον Ατλαντικό είναι μεγαλύτερη από αυτή που ανακοίνωσε η Shell και επέστησαν προσοχή στις αλιευτικές κοινότητες της περιοχής. Σαν να μην έφτανε αυτό η Shell ανακοίνωσε πως διέκοψε τη διαδικασία βαθιάς εξόρυξης στον Κόλπο του Μεξικού κατόπιν διαρροής 319 βαρελιών τοξικών υγρών στη θάλασσα.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η Chevron αντιμετωπίζει ποινικές διώξεις από τη Βραζιλία μετά τη διαρροή πετρελαίου κατά τη διάρκεια υπεράκτιας γεώτρησης στις 7 Νοεμβρίου. Στη Chevron, δεύτερη μεγαλύτερη ενεργειακή εταιρεία σε κεφαλαιοποίηση, επιβλήθηκε πρόστιμο 27 εκατ. δολαρίων και απαγόρευση εξορύξεων και παραγωγής αργού πετρελαίου στη Βραζιλία. Η εταιρεία δήλωσε πως διέρρευσαν 3000 βαρέλια πετρελαίου στη θάλασσα. Η κυβέρνηση της Βραζιλίας ανησυχεί για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των εξορύξεων τη στιγμή που το Ρίο ντε Τζανέιρο ετοιμάζεται να φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου το 2014, αλλά και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.

Χωρίς σχέδιο η Ελλάδα για την κλιματική αλλαγή

Τις χειρότερες επιδόσεις στον αγώνα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής έχει η Ελλάδα, αφού βρίσκεται στην προτελευταία θέση της κατάταξης των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σύμφωνα με την ετήσια εκθεση αξιολόγησης από την Germanwatcs και τη Climate Action Network, της οποίας μέλος είναι και το Δίκτυο Μεσόγειος SOS, η Ελλάδα σε παγκόσμια κατάταξη έπεσε από τη 43η στη 47η θέση και σημειώνει χαμηλές επιδόσεις στην καύση Διοξειδίου του Άνθρακα. Επιπλέον, σε επίπεδο εθνικής πολιτικής για την κλιματική αλλαγή, όπως σημειώνει το Δίκτυο, δεν υπάρχει ακόμη ένα ενιαίο σχέδιο δράσης για τη μείωση των εκπομπών ρύπων.

Η οργάνωση Μεσόγειος SOS αναφέρει ότι η Ελλάδα επιδεικνύει «εγκληματική αδράνεια και αδιαφορία στα ζητήματα προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, καθώς και στην εκπόνηση εθνικών σχεδίων πρόληψης και μετριασμού των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στους υδάτινους πόρους, τη γεωργία και τον τουρισμό».

Ενδεικτικό, πάντως, της πολιτικής για την κλιματική αλλαγή και των άλλων χωρών, παγκοσμίως, είναι ότι η Σαουδική Αραβία είναι στην τελευταία θέση, ενώ στις χαμηλότερες θέσεις βρίσκονται η Τουρκία, η Πολωνία και η Κροατία.

Η Σουηδία καταλαμβάνει την τέταρτη θέση, καθώς οι τρεις πρώτες θέσεις παραμένουν άδειες, αφού καμία χώρα δεν έχει συνεισφέρει επαρκώς στη συγκράτηση της ανόδου της παγκόσμιας θερμοκρασίας.

 ΗΠΑ: Μολυσμένα πεπόνια προκάλεσαν το θάνατο 13 ανθρώπων και μόλυναν ακόμη 72 

Δεκατρείς άνθρωποι πέθαναν και ακόμη 72 μολύνθηκαν στις ΗΠΑ, από λιστερίωση (μία λοίμωξη που προκαλείται από κοινό συμβιωτικό οργανισμό, ο οποίος βρίσκεται στο νερό, τα βιομηχανικά επεξεργασμένα τρόφιμα και τα κόπρανα κατοικίδιων και άγριων ζώων και εκδηλώνεται - σε βαριά μορφή - ως σηψαιμία, μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα, ενδομήτριες ή αυχενικές μολύνσεις σε εγκύους), αφού έφαγαν μολυσμένα πεπόνια, σύμφωνα με χθεσινές δηλώσεις αξιωματούχων υγείας.

Ο αριθμός των θανάτων από λιστερίωση, υπερβαίνει ακόμη και εκείνον από σαλμονέλα, μετά από κατανάλωση μολυσμένων φιστικιών. Το 2009, στις ΗΠΑ, είχαν πεθάνει εννέα άνθρωποι και είχαν προσβληθεί περισσότεροι από 700.

Το Αμερικανικό Κέντρο για τον Έλεγχο και την Πρόληψη Ασθενειών, ανακοίνωσε ότι, μέχρι στιγμής, περισσότερες από 18 Πολιτείες έχουν αναφέρει μολύνσεις λιστερίωσης.Τέσσερις από τους 13 ανθρώπους που πέθαναν από την εν λόγω νόσο (οι οποία, ως επί το πλείστον προσβάλλει εγκύους, πάσχοντες από έιτζ, καρκινοπαθείς), ήταν κάτοικοι του Νέου Μεξικού, δύο του Κολοράντο, δύο του Τέξας και οι άλλοι πέντε στο Κάνσας, το Μέρυλαντ, το Μισούρι, τη Νεμπράσκα και την Οκλαχόμα.

Σε κίνδυνο τα θαλασσοπούλια

Οι αλλαγές στη θάλασσα με την αύξηση του φυτοπλαγκτού και την υπεραλιεία αλλά και οι κίνδυνοι στη στεριά θέτουν σε απειλή τα πουλιά-σύμβολο του Αιγαίου. Σαν δεινοί ψαράδες και υποδειγματικοί ταξιδευτές, βρίσκουν από την αρχαιότητα καταφύγιο στις αιγαιοπελαγίτικες βραχονησίδες. Αδέξια στη στεριά, μα αξεπέραστα στη θάλασσα, αποτελούν σήμα κατατεθέν του ελληνικού Αρχιπελάγους. Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια τα θαλασσοπούλια αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότερες απειλές, με αποτέλεσμα οι πληθυσμοί τους να συρρικνώνονται σημαντικά.

Τα τελευταία στοιχεία από το πρόγραμμα LIFE, που υλοποιείται από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία σε 17 Ζώνες Ειδικής Προστασίας του Αιγαίου και του Ιονίου, δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά.Οι αναπαραγωγικοί πληθυσμοί του θαλασσοκόρακα παρουσιάζουν μείωση σε σημαντικό ποσοστό στην περιοχή του βορείου Αιγαίου που φιλοξενεί τις σημαντικότερες αποικίες του είδους?, ενώ την κατιούσα έχουν πάρει και τα ζευγάρια του αιγαιόγλαρου, που είναι το "πουλί?σύμβολο" του ελληνικού Αρχιπελάγους.

Στην περίπτωση του θαλασσοκόρακα, την κύρια ευθύνη φέρουν ο ευτροφισμός του βόρειου Αιγαίου και η παρατεταμένη αφθονία φυτοπλαγκτού που πέρσι έπνιξε τον Θερμαϊκό, τον Στρυμονικό, τον κόλπο της Καβάλας, τα ανοιχτά της Αλεξανδρούπολης έως τη Σαμοθράκη, τη θάλασσα της Λήμνου, των Σποράδων κ.α. Αν και το φαινόμενο παρατηρείται σχεδόν κάθε χρόνο, η περσινή εξάπλωση και η επιμονή του ήταν πρωτοφανείς. Η παρουσία του έχει ως συνέπεια τη μείωση του οξυγόνου στη στήλη του νερού, γεγονός που αναγκάζει τα ψάρια να μεταναστεύουν.

Ακόμη χειρότερα είναι τα νέα για τον αιγαιόγλαρο. Από τα 750-900 ζευγάρια που φώλιαζαν στις ελληνικές νησίδες στα τέλη της δεκαετίας του '90, σήμερα εκτιμάται από την Ορνιθολογική πως έχουν απομείνει μόλις 350-500 ζευγάρια. Η σημαντική αυτή μείωση, της τάξεως του 50%, έχει καταστήσει τον αιγαιόγλαρο το πλέον απειλούμενο θαλασσοπούλι της Ελλάδας.

Μετοικούν

Για τη σταδιακή μετοίκησή του στις θάλασσες της δυτικής Μεσογείου, οι επιστήμονες "δείχνουν" τον αθέμιτο ανταγωνισμό με τον άνθρωπο (υπεραλίευση παράκτιων νερών) και άλλα είδη, όπως ο ασημόγλαρος και οι αρουραίοι.

Ο ασημόγλαρος συχνάζει σε χωματερές και σκουπιδότοπους και έχει αυξήσει υπερβολικά τους πληθυσμούς του εις βάρος του... συγγενή του: καταλαμβάνει τις καλύτερες θέσεις φωλιάσματος, συμπεριφέρεται επιθετικά και τρέφεται ακόμα και με νεοσσούς και αβγά του αιγαιόγλαρου.

Παίζει σχεδόν τον ίδιο ρόλο με τους αρουραίους, που ευθύνονται για το 20%-40% των απωλειών σε νεοσσούς του απειλούμενου είδους.

Οι αρουραίοι ήρθαν στη χώρα μας από την Ασία, πριν από χιλιάδες χρόνια, ως "λαθρεπιβάτες". Σήμερα εξακολουθούν να μεταφέρονται από νησίδα σε νησίδα με τα ψαροκάικα και άλλα σκάφη, ενώ έχουν αναπτύξει και... εντυπωσιακές κολυμβητικές ικανότητες.

Πηγή: ethnos.gr 

 

«Πράσινη» στροφή προς τα φωτοβολταϊκά κάνει η Κρήτη

Πρωταθλήτρια στην εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε στέγες αναδεικνύεται η Κρήτη, όπου συνολικά έχουν εγκατασταθεί 700 από τα 1000 συστήματα που είναι εγκατεστημένα πανελλαδικά.


Οι Κρητικοί φαίνεται ότι είναι ιδιαίτερα «ανοιχτοί» σε έργα πράσινης ανάπτυξης και αρκετοί ιδιώτες προχωρούν σε «πράσινες» επενδύσεις.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι και στο περίφημο πράσινο νησί, τον Άγιο Ευστράτιο μέχρι σήμερα, με βάση τα στοιχεία της ΔΕΗ δεν υπάρχει ούτε ένα φωτοβολταϊκό σε στέγη αλλά ούτε και καμία αίτηση.

Αλλά και στις αιτήσεις πρωταθλήτρια είναι η Κρήτη με 27MW, ενώ σημαντικός αριθμός αιτήσεις εμφανίζεται στη Σάμο (483KW) και τη Ρόδο (346KW).

Σύμφωνα, με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν από τη ΔΕΗ, οι περιοχές, που ακολουθούν πίσω από την Κρήτη σε ότι αφορά την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στις στέγες είναι η Χίος με 1,4 MW, η Ρόδος 637KW, η Σύρος 391KW ενώ συνολικά έχουν εγκατασταθεί φωτοβολταϊκά σε στέγες σε 19 νησιά.
Αντίθετα δεν υπάρχουν ακόμη καθόλου έργα από τα μεγάλα νησιά στη Λήμνο, τη Σάμο και τη Σίφνο καθώς επίσης και στα περισσότερα μικρά νησιά του Αιγαίου.

Κόστος και οφέλη

Καταρχάς, το πρόγραμμα για φωτοβολταϊκά στις στέγες, αφορά οικιακούς καταναλωτές και πολύ μικρές επιχειρήσεις που επιθυμούν να εγκαταστήσουν φωτοβολταϊκά ισχύος ως 10 κιλοβάτ (ΚW) στο δώμα ή στη στέγη κτιρίου, συμπεριλαμβανομένων των στεγάστρων βεραντών.

Το κόστος εγκατάστασης μειώνεται διαρκώς, σήμερα κινείται σε επίπεδα λίγο υψηλότερα των 3.000 ευρώ ανά εγκατεστημένο κιλοβάτ, δηλαδή 30.000 ευρώ για τη μεγαλύτερη εγκατάσταση που είναι 10 κιλοβάτ. Πριν από μερικά χρόνια ήταν 6.000 ευρώ ανά κιλοβάτ.

Γενικά ένα φωτοβολταϊκό κοστίζει όσο και ένα αυτοκίνητο (π.χ. ένα φωτοβολταϊκό ισχύος 2 κιλοβάτ κοστίζει όσο και ένα φθηνό αυτοκίνητο μικρού κυβισμού, περί τις 6.000 ευρώ, ενώ ένα μεγαλύτερο σύστημα των 10 κιλοβάτ όσο ένα αυτοκίνητο μεσαίου- μεγάλου κυβισμού, περί τις 30.000 ευρώ).

Μόνο που ενώ το αυτοκίνητο έχει συνεχώς έξοδα για τα επόμενα χρόνια, το φωτοβολταϊκό, αντίθετα, έχει έσοδα και σας αποφέρει και κέρδη για περισσότερα από 25 χρόνια.

Το πρόγραμμα μέχρι τώρα

Συνολικά με βάση τα στοιχεία της ΔΕΗ που φτάνουν μέχρι τον Απρίλιο, τα φ/β σε στέγες που βρίσκονται σε λειτουργία είναι 2424 με ισχύ 20.758 KW.

Οι αιτήσεις φτάνουν τις 7907 και αφορούν σε ισχύ 68.621KW. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία τα περισσότερα φωτοβολταϊκά σε στέγες από την έναρξη του προγράμματος τον Ιούλιο του 2009, εγκαταστάθηκαν τον περασμένο Μάρτιο, όταν συνδέθηκαν 376 συστήματα ισχύος 3.388 KW. Οι περισσότερες αιτήσεις -1010 τον αριθμό- κατατέθηκαν το Νοέμβριο του 2010.

(Πηγή: Flashnews.gr)

Οι υγρότοποι δεν αξιοποιούνται στην οικονομία

Η οικονομική ανάπτυξη των νομών δεν εμφανίζει θετική και στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τις οκτώ σημαντικότερες χρήσεις των υγροτόπων στους νομούς της χώρας μας.

Στο συμπέρασμα ότι, οι υγρότοποι, με τον τρόπο που χρησιμοποιούνται από τους διάφορους νομούς της χώρας, δεν μπορούν να αποτελέσουν ένα σημαντικό παραγωγικό συντελεστή και συγκριτικό πλεονέκτημα για την περιοχή που τους κατέχει κι επομένως δεν συμβάλουν σημαντικά στην παραγωγική διαδικασία και περαιτέρω στην οικονομική ανάπτυξη, κατέληξε έρευνα των πανεπιστημιακών Αγγελικής Αναγνώστου, Άγγελου Κότιου, Παναγιώτη Πλαγερά, Μανώλη Κουτουλάκη και Γιάννη Σαράτση.

Στόχος της εργασίας των πέντε πανεπιστημιακών ήταν να εξετάσει τη χωρική κατανομή των υγροτόπων στην Ελλάδα και τη συμβολή τους στην περιφερειακή ανάπτυξη.

Αντίθετα, σε κάποιες περιπτώσεις η συσχέτιση είναι αρνητική και δεν είναι στατιστικά σημαντική, γεγονός που οδηγεί σε δυο πιθανές εκδοχές.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, οι υγρότοποι δεν αξιοποιούνται από οικονομικά αδύνατους νομούς, δηλαδή οι νομοί που διαθέτουν τους υγροτόπους μπορεί να αδυνατούν να τους εκμεταλλευθούν και να βελτιώσουν το επίπεδο ανάπτυξής τους.

Οι χρήσεις, όπως η τουριστική που παραπέμπει και σε τουριστική ανάπτυξη, δεν μπορεί να αναπτυχθεί για λόγους έλλειψης υποδομών, επομένως δεν είναι δυνατόν να

αξιοποιηθούν αυτοί οι υγρότοποι οικονομικά από τους νομούς, γιατί δεν παρέχουν την κατάλληλη υποδομή ή τεχνογνωσία.

Μια δεύτερη εκδοχή είναι πως ο βαθμός αξιοποίησής των υγροτόπων ως παραγωγικός συντελεστής στον πρωτογενή τομέα δεν είναι ικανοποιητικός.

Χρήσεις

Η χρήση των υγροτόπων στη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία δεν είναι ικανή να μεταβάλλει το επίπεδο της ανάπτυξης. Συνοπτικά, από την εμπειρική έρευνα που έχει προηγηθεί μπορούμε να συμπεράνουμε- σύμφωνα με τους ερευνητές- ότι η συμβολή των χρήσεων υγροτόπων στο επίπεδο ανάπτυξης των νομών δεν είναι σημαντική.

Οι σημαντικότερες χρήσεις των υγροτόπων που μελετήθηκαν στην παρούσα έρευνα είναι: η αρδευτική, η αλιευτική, η κτηνοτροφική, η θηραματική, η χρήση αναψυχής, η υδατοκαλλιέργεια, η επιστημονική και η τουριστική.

Οι νομοί που έχουν τη μεγαλύτερη χρήση υγροτόπων για άρδευση είναι οι Φλώρινας, Κοζάνης, Καρδίτσας και Πέλλας, ενώ οι νομοί που κάνουν την μεγαλύτερη αλιευτική χρήση υγροτόπων είναι των Σερρών, Αιτωλοακαρνανίας Άρτας και Καστοριάς.

Οι νομοί που κάνουν την μεγαλύτερη κτηνοτροφική χρήση υγροτόπων είναι της Άρτας, της Ζακύνθου, του Κιλκίς και των Σερρών, ενώ οι νομοί με την μεγαλύτερη χρήση υγροτόπων για αναψυχή είναι της Άρτας, των Κυκλάδων, της Δωδεκανήσου και του Λασιθίου. Οι δε νομοί με την μεγαλύτερη θηραματική χρήση υγροτόπων είναι: Κέρκυρας, Δωδεκανήσων, Σάμου, Ζακύνθου και Ρεθύμνου.

Οι νομοί με τη μεγαλύτερη υδατοκαλλιέργεια υγροτόπων είναι της Κοζάνης, Καστοριάς, Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας και οι νομοί με τη μεγαλύτερη επιστημονική χρήση υγροτόπων οι Λασιθίου, Χίου, Δωδεκανήσου, Ρεθύμνου, Κεφαλονιάς. Οι δε νομοί με τη μεγαλύτερη τουριστική χρήση υγροτόπων είναι οι Λασιθίου, Ξάνθης, Κέρκυρας, και Ημαθίας.

Συνοπτικά, αναφέρουν οι πανεπιστημιακοί, το επίπεδο χρήσεων των υγροτόπων στο σύνολο της Ελλάδας από τους νομούς είναι σχετικά χαμηλό.

Ο μεγαλύτερος αριθμός υγροτόπων εμφανίζεται στους νομούς: Μαγνησίας (20), Αιτωλοακαρνανίας (19), Λέσβου (14), Χαλκιδικής (12), Φλωρίνης (11), Κυκλάδων (10), Αχαΐας (10) και Αργολίδας (10). Ενώ οι νομοί που έχουν τους λιγότερους υγροτόπους είναι της Ζακύνθου, της Κεφαλληνίας και της Κοζάνης.

Οι περισσότεροι υγρότοποι με την μορφή ποταμών βρίσκονται στους νομούς των Ιωαννίνων, του Έβρου, της Καρδίτσας, του Ηλεία, Καστοριάς και στην κορυφή της κατάταξης βρίσκεται ο νομός Αιτωλοακαρνανίας (14,805.00 χλμ).

Επίσης, με το νομό της Αιτωλοακαρνανίας (375,300.00 Km2 ) στην κορυφή της κατάταξης, οι νομοί που έχουν τη μεγαλύτερη συνολική έκταση υγροτόπων σε εμβαδό είναι οι Άρτας, Θεσσαλονίκης, Ξάνθης, Έβρου και Φλωρίνης.